جاده‌ی قم، کسل‌کننده‌ترین جاده‌ی ایران است! فقط امید رسیدن به مقصد نگه‌ات میدارد که داد نزنی از دست این جاده‌ی بی‌روح.

قم، نزدیک حرم؛ 23 آبان 87. چقدر با تهران فرق می‌کند این شهر.

بیژن نامدار زنگنه؛ ملقب به شیخ‌الوزاء!

وزیر جهادسازندگی در دولت آیت‌الله خامنه‌ای، وزیر نیرو در دولت هاشمی‌رفسنجانی و وزیر نفت در دولت خاتمی‌. در دولت مکتبی هم، قبل از آن‌که صحبت از انتخاب وزیر شود، به احمد‌ی‌نژاد گفت که تمایل ندارد ادامه دهد و خسته شده است.

به اندازه‌ی عمر من وزارت کرده است؛ شکار نیز!

» رییس قوه‌ی قضاییه از بيژن زنگنه و خانواده‌اش به دليل افزايش نيافتن اموال تقدير کرد

طعم‌عسل: سیب‌خوش‌بو، رفیق شبانه‌ی مسنجرم، اس‌ام‌اس‌های روزانه‌ام و جاهای دیگرم ناپدید شده بود! از رفیق رادیو‌یی‌اش شنیدم که عازم شمال شده است. امشب دل ما را شاد کرد و اعلام بازگشت نمود؛ با دست پر! عکس زیر، اثری‌ست از او، که من طبق قواعد طعم‌عسل، اسمش را عسلِ زنبور میهمان گذاشتم!

نمایشگاه رسانه‌های دیجیتال یا همان "گیم‌نت" را دیدم! خوشم نیامد. فقط غرفه‌هایی که گیم‌نت بودند پر از بچه‌های مشغول بازی بود. با کمی لطف به نمایشگاه قرآن امسال، این نمایشگاه ضعیف‌ترین نمایشگاهی بود که تا به حال دیده بودم. در این نمایشگاه همه‌ چیز سر جایش نبود! دلم برای معمار مصلی سوخت، طفلک فکرش را هم نمی‌کرد گیم‌نت بسازد!

پر از احمقانه‌گی بود. بقیه‌ی عکس‌ها ؛ کوتاه‌نوشت فردا در مورد نمایشگاه

وقتی سفارش‌ می‌دهی، باید اسم کوچکت را هم بگویی تا وقتی غذا آماده شد، اسم کوچکت را صدایت کند؛ خانم‌ها هم فامیلی‌شان را باید بگویند؛ وقتی هم غذایشان آماده شد با "دخترم" صدایشان می‌کند.

دوربین را که دید، اخم کرد و گفت مگر نمی‌دانی من از دوربین خوشم نمی‌آید؟ بعد از اخم هم یک نوشابه خنک  و یک مُشت کالباس، مهمان‌ام کرد.

در زمانه‌ی ما، مرام‌اش جز "تک‌"هاست! نوفل‌لوشاتو بعد از پل حافظ، دست چپ، داخل کوچه اول.