ديشب به سرم باز هواي دگر افتاد
در خواب مرا سوي خراسان گذر افتاد
چشمم به ضريح شه والا گهر افتاد
اين شعر همان لحظه مرا در نظر افتاد
با آل علي هر که در افتاد ور افتاداين قبر غريب الغربا خسرو توس است
اين قبر مغيث الضعفا شمس شموس است
خاک در او مرجع ارواح و نفوس است
بايد ز ره صدق بر اين خاک در افتاد
با آل علي هر که در افتاد ور افتاداولاد علي شافع يوم عرصاتند
داراي مقامات رفيع الدرجاتند
در روز قيامت همه اسباب نجاتند
اي واي بر آن کس که به اين دوده در افتاد
با آل علي هر که در افتاد ور افتادهر کس که به اين سلسله ي پاک جفا کرد
بد کرد، نفهميده غلط کرد،خطا کرد
ديدي که يزيد از ستم و کينه چها کرد
آخر به درک رفت، به روحش شرر افتاد
با آل علي هر که در افتاد ور افتادکام و دهن از نام علي يافت حلاوت
گل در چمن از نام علي يافت طراوت
هر کس که به اين سلسله بنمود عداوت
در روز جزا جايگهش در سقر افتاد
با آل علي هر که در افتاد ور افتاداین لینک را بخوانید
+