علت شلاق‌هایی هم که بر پیکر تاثرناپذیر جمهوری اسلامی پی‌درپی وارد می‌کنند همین است؛ چون «ایستادیم» ما.
«ایستادن ِ امیدوارانه»؛ نه ایستادن ِ ناامیدانه.
بعضی‌ها ایستاده‌اند و میگویند: ما تا آخرین نفس بنا داریم بایستیم، تا آخرین قطره‌ی خون‌مان را هم خواهیم داد.
ما البته اگر پایش بیافتد تا آخرین قطره خون را می‌دهیم؛ اما...
اما می‌دانیم به آخرین قطره‌ي خون نمی‌رسد...

http://khamenei-pic.com/AX/weblog/900313.jpg

[از اینجا بشنوید]
این‌ها، بخش‌هایی از صحبت‌های رهبرمان در دیدار دانشجویان است. در سال هشتاد و چهار.