طعم عسل

سیدعلیِ خامنه‌ای، ره‌برِ انقلاب، تمامِ هیبت و قدرت و عظمتش در این است که بعد از شنیدنِ نامِ حضرتِ صاحب بگوید روحی لتراب مقدمه فداء... روحم به فدای خاکِ قدومِ مهدیِ فاطمه باد... جز این اگر باشد که همه‌ی ما ول‌معطلیم. این همان حکمتی است که سال‌ها پیش علی معلم دامغانی این‌گونه‌اش سروده بود:

ای پیر با تو ام، تو امام زمان نه‌ای
اما که گفت با تو که کهف امان نه‌ای
رضا امیرخانی | داستان سیستان | 1381